Rastamani
Ta subkultura jest to jeden z przykładów, że nie każda taka społeczność musi odznaczać się agresją. Jej pierwsi członkowie pojawili się już w latach 60. na Jamajce – stamtąd też wywodzi się cały ruch oraz jego odłam jako sekta. Propagują oni spokojny tryb życia, z dala od współczesnej, zepsutej moralności i systemu wartości. Skupiają się na sobie, stosując medytacje przy wspomagaczach takich jak marihuana. Szanują dary ziemi – nie jedzą w większości mięsa, kierując się ku wegetarianizmowi, zaś spożywają tylko to, co sami wyprodukują – warzywa, owoce, zioła. Propagują swoją własną muzykę i styl życia w komunach, gdzie panują zasady wzajemnego szacunku i miłości. Poznać ich można głównie dzięki włosom skręconym w dredy oraz barwnym strojom, w których przeważają barwy zielona, czerwona i żółta. W obecnych czasach istnieją tzw. biali rastamani, którzy tworzą coraz rzadszą sektę wyznaniową, spotykaną również w Polsce jeszcze w latach 90. XX wieku.